Hárlitur

Hægt er að skipta hárlitum í tvær gerðir; Fasta (permanent) liti þar sem litarefnið fer inn í hárið og ekki er hægt að þvo úr og skolliti sem lita hárið í lengri eða skemmri tíma en skolast burt eftir nokkra þvotta. Báðar þessar tegundir af hárlitum geta valdið ofnæmi sem og augnabrúna- og augnháralitir og jafnvel strípuefni. Ljósar strípur (aflitun) geta auk þess innihaldið ætandi efni sem geta valdið skaða. Árið 2007 rannsakaði Evrópusambandið 46 hárlitunarefni og þar voru 10 þeirra metin mjög ofnæmisvaldandi, 13 ofnæmisvaldandi og 4 frekar ofnæmisvaldandi.

Það eru litarefnin sjálf í hárlitunum sem valda ofnæminu. Þetta eru efni eins og p-phenylene diamine (PPD) og efni sem líkjast PPD eins og toluene-2,5-diamine resorcinol, 4-amino-2-hydroxytoluene og p-aminophenol.  Þessi efni eða hluti þeirra eru notuð í nær öllum hárlitum, augnabrúna- og augnháralitum og jafnvel strípuefnum. Resorcinol er mest notaða litarefnið í hárlitum og er það á lista Evrópusambandsins yfir efni sem sýnt hafa hormónaraskandi áhrif.

Ofnæmiseinkennin koma oftast í ljós á fyrstu dögunum eftir að hárið hefur verið litað. Þekkt viðbrögð eru roði, útbrot, upphleypt húð og sár í hársverði, andliti og/eða hálsi og bólgur í andliti. Einnig getur andlitið bólgnað og í sumum tilfellum þarf að leggja fólk inn á sjúkrahús. Hjá flestum eru útbrotin horfin eftir nokkrar vikur en sumir þurfa að kljást við kláða í fleiri ár eftir hárlitunina.

Rauði listinn

Rauði listinn

Veita þarf ákveðnum friðlýstum svæðum á Íslandi sérstaka athygli og aðhlynningu.
Meira